السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
74
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى)
حركات غير ارادى و آشفتگيهاى حسى يا رفتارى همراه است . به فرد مبتلا به اين بيمارى « حملهاى » يا « مصروع » گويند . جهت نام گذارى اين بيمارى به صرع آن است كه بيمارى سبب مىشود فرد به صورت غير ارادى بر زمين بيفتد . 1 از آن در باب بيع و نكاح سخن گفتهاند . به تصريح برخى ، صرع در برده عيب به شمار رفته ، موجب ثبوت حق خيار فسخ براى خريدار درصورت جهل به آن است . 2 صرع از عيوب مجوز فسخ عقد نكاح براى زوج يا زوجه نمىباشد ، مگر در صورتى كه در عقد ، سلامت زن از آن ، به گونهء وصف يا شرط ذكر شده و يا عقد بر اساس آن صورت گرفته باشد 3 ( - - ) تدليس ) . صرفان صَرَفان : عجوه يا نوعى از آن 1 ( - - ) عجوه ) . ( 1 ) . جواهر الكلام 36 / 488 . صرف برات صَرف بَرات : نوعى حواله . برات نوعى سند تجارى است كه به موجب آن كسى به ديگرى دستور مىدهد مبلغى معيّن را در وجه يا به حواله كرد شخص ثالث پرداخت كند . بنابر اين تعريف ، برات كِش يا محيل كسى است كه برات را صادر مىكند ، براتدار يا محال له كسى است كه مبلغ در وجه او صادر مىشود و برات گير يا محال عليه عبارت است از گيرنده برات كه بايد وجه را در داخل يا خارج كشور بپردازد . 1 در عرف بازرگانان به چنين حوالهاى صرف برات گفته مىشود . صرف برات با حوالهء فقهى از چند جهت متفاوت است : نخست ؛ حواله فقهى عقدى مستقل است ؛ بر خلاف صرف برات كه يا بيع است و يا قرض ؛ هرچند برخى آن را نوعى حواله دانستهاند ، نه قرض يا بيع . 2 دوم ؛ در حواله فقهى ابتدا بدهكار ، طلبكار را به شخص ثالث حواله مىدهد ؛ ليكن در صرف برات ، ابتدا - به عنوان مثال -
--> ( 1 ) . لغت نامهء دهخدا و فرهنگ بزرگ سخن * ( 2 ) . تذكرة الفقهاء 11 / 202 * ( 3 ) . تحرير الوسيلة 2 / 292 ؛ مهذب الاحكام 25 / 113 ؛ مجمع المسائل 2 / 193 .